پيام [ به ملت ايران ( تجليل از مقام و منزلت شهيدان ) ] زمان : 6 شهريور 1362 / 19 ذى القعدة 1403 مكان : تهران ، جماران موضوع : تجليل از مقام و منزلت شهيدان مخاطب : ملت ايران بسم اللَّه الرحمن الرحيم شهادت در راه خداوند چيزى نيست كه بتوان آن را با سنجشهاى بشرى و انگيزه‌هاى عادى ارزيابى كرد . و شهيد در راه حق و هدف الهى را نتوان با ديدگاه امكانى به مقام والاى آن پىبرد ؛ كه ارزش عظيم آن معيارى الهى و مقام والاى اين ديدى ربوبى لازم دارد ؛ و نه تنها دست ما خاك‌نشينان از آن و اين كوتاه است ، كه افلاكيان نيز از راه يافتن به كنه آن عاجزند ؛ چه كه آنها از مختصات انسان كامل است ، و ملكوتيان با آن مقام اسرارآميز فاصله‌ها دارند . قلم اينجا رسيد و سر بشكست . و ما بازماندگان و عقب افتادگان در آرزوى آن و اين بايد روز شمارى كنيم ، و حسرت شهادت و شهيد و شهيدپروران اين چنانى را ، كه با ايثار ثمرهء حيات خود عاشقانه به اين شهيدان شاهد افتخار مىكنند ، به گور بريم ؛ و از شجاعتهاى بىنظير شهيدان و دوستان اسير و مفقودشان و آسيب ديدگان و اشتياق زايد الوصف اينان براى بازگشت به ميدان شهادت احساس خجلت و حقارت كنيم . زنان و مردان و كودكان نمونه‌اى كه در زير بمبارانها و از بستر بيمارستانها سرود شهادت سر مىدهند و با دست و پاى قطع شده بازگشت به جبهه‌هاى انسان‌ساز را آرزو مىكنند ، فوق آنچه ما تصور مىكنيم و فلاسفه و عرفا به رشته تحرير در مىآورند و هنرمندان و نقاشان عرضه مىكنند ، مىباشند . آنچه آنان با قدمهاى علمى و استدلالى و عرفانى يافته‌اند ، اينان با قدم عينى به آن رسيده‌اند و آنچه آنان در لابلاى كتابها و صحيفه‌ها جستجو كرده‌اند اينان در ميدان خون و شهادت در راه حق يافته‌اند .